Het Klooster van het Heilig Hart en de Blauwe Zusters in Steyl

De wereld is groot, in het klooster van het Heilig Hart blijkt de wereld ook klein te zijn. Tegen de wand in het entreegebied is een schildering van een boom met takken te zien. Aan de takken hangen druiventrossen. Elke tros staat symbolisch voor een land waar de Missiezusters Dienaressen van de Heilige Geest actief zijn. Elke druif staat voor een klooster in dat land. De congregatie werd gesticht in 1889. Zes jaar later vertrokken de eerste zusters naar Argentinië, in 1897 volgde Togo. Het was het begin, heden ten dage vormen de Blauwe Zusters een internationale missiecongregatie. Hun epicentrum blijft het klooster in Steyl, dat in 1904 in gebruik werd genomen.

Klooster en neogotische kerk zijn ontworpen door pater Johann Baptist Beckert. De kerk is toegewijd aan de Heilige Geest en heeft de gestileerde vorm van een duif. De voorstellingen op het altaar brengen de devotie tot de heilige Geest tot uitdrukking. De ramen in het priesterkoor hebben een Marialegende, de geboorte van Jezus en de Driekoningen tot onderwerp. 

In de voor bezoekers toegankelijke zijkapel is het grafmonument van de twee medestichteressen van de congregatie. Helena Stollenwerk werd in 1995 zalig verklaard, Hendrina Stenmanns in 2008. De graftombe is ontworpen door Rob Brouwers en heeft de vorm van een zeshoekig doopvont. Het deksel wordt bekroond door een kristallen bol die reinheid, geestelijke helderheid en uitstraling symboliseert. De mozaïeken zijn vervaardigd uit stenen afkomstig van de continenten waar de missiezusters werkzaam zijn.
Helena Stollenwerk kwam in 1882 naar Steyl, Hendrina Stenmanns volgde twee jaar later. Ze zijn de pioniers van de zustergemeenschappen van Steyl. De kerk is het middelpunt van het klooster van het Heilig Hart. Van hieruit zijn meer dan duizend missiezusters uitgezonden.

In de laatste fase van de Tweede Wereldoorlog boden de kloosterkelders onderdak aan de inwoners van Steyl. Ze hadden op bevel van de bezetter hun huizen moeten verlaten. De sfeer van weleer is goeddeels intact gebleven. Het geldt zeker voor de zogenoemde Katakombe St. Cäcilia waar destijds de missen werden gecelebreerd.