Botanische tuin Jochumhof
Steyl is ongelooflijk rijk aan geschiedenis en cultuur. Het kloosterdorp heeft ook ‘groene’ parels: de kloostertuinen en de botanische tuin Jochumhof. We gaan terug in de tijd, naar het jaar 1933. Om de priesterstudenten van Steyl in direct contact te brengen met de natuur, start biologieleraar pater Peter Jochum met de aanleg van een tuin voor bijzondere planten, heesters en bomen. Het enthousiasme van de kloosterling werkt aanstekelijk. Van kwekers uit de buurt krijgt hij bijzondere bomen. Steyler paters en zusters nemen stekjes en zaden mee uit missieposten in Azië, Afrika en Amerika. De bescheiden studietuin groeit en bloeit in luttele jaren uit tot een ware hortus botanicus. De bevlogen kloosterling is bijna dag en nacht te vinden in zijn paradijsje.
De oorspronkelijk flora staat er goeddeels nog, de hoofdstructuur van de tuin is niet veel veranderd. In de jaren zeventig zijn verschillende thematuinen aangelegd. Op muren groeien zeldzame planten, de mortel tussen stenen is een voedingsbodem voor de muurleeuwenbek en steenbreekvaren. In de Oude Achtertuin vinden we de vijvers met waterlelies. Tegen de muur staat een Chinese kamperfoelie die ´s winters bloeit. De verwarmde kas met vetplanten, cactussen en mediterrane planten dateert ook nog uit de tijd van de naamgever.
Bij de kruidentuin staat het gerestaureerde koetshuis
Dat de steenrijke Louis de Rijk in 1810 liet bouwen. De voorgevel bestond uit vier grote toegangen. De ontlastingsbogen rustten op drie kolommen en twee brede steunpilaren. Het gebouw was open om het manoeuvreren met de koetsen en wagens makkelijker te maken. Zelf zal de familie De Rijk dit overigens niet gedaan hebben, want ongetwijfeld had zij een koetsier in dienst.
Interessant is de thematuin met flora uit het Tiglien
Van zo’n twee miljoen jaar geleden. De reuzenbever en het reuzenhert zijn allang uitgestorven, hun beelden staan in de Tiglientuin. De Geurtuin is zo aangelegd dat ook rolstoelers van de geuren van kruiden in de verhoogde bakken kunnen genieten. Favoriet bij veel bezoekers van de hortus is de mooie ginkgo, door pater Peter Jochum in 1935 geplant. Fossielen van de ginkgo zijn bekend uit het Perm, een geologische periode van meer dan 250 miljoen jaar geleden. Alle soorten zijn uitgestorven, met uitzondering van de Ginkgo biloba. De soort heeft het verdwijnen van de dino’s meegemaakt en recenter de atoombommen op Hiroshima en Nagasaki. De ginkgo sloeg als enige boom weer uit. De groene blaadjes symboliseren sindsdien vrede. De ginkgo in Jochumhof is dusdanig gegroeid, dat het lijkt alsof hij erom vraagt om door de jeugd beklommen te worden. Een bordje aan de voet vraagt beleefd dit niet te doen. Terecht, een negentig-plusser is geen klimrek.
