Voormalig weeshuis en Latijnse School

Een sluitsteen met het jaartal 1820 boven de hoofdingang herinnert eraan. Bij dezelfde verbouwing is een monumentale gevelsteen uit de zestiende eeuw verplaatst naar de noordelijke zijgevel. Het is een kledingluik van hardsteen, dat oorspronkelijk open was. Erboven is een voorstelling in steen van een man die de Venlose weeskinderen kleding geeft. Daar weer boven lezen we:

Werpt voorden

weisen wat hierin

so voel u Godt

gift in den sin.

In 1832 woonden in het weeshuis 23 meisjes en 26 jongens. Ze waren katholiek en nog geen achttien jaar. De meisjes en jongens leefden gescheiden van elkaar. De jongens leerden een ambacht, de meisjes bekwaamden zich in huishoudelijke taken. Vanaf hun achttiende werden ze geacht op eigen benen te staan.

In 2019 is Antares, eigenaar van het rijksmonument, gestart met grondige restauratie- en renovatiewerkzaamheden. Het uitgangspunt voor de restauratie is daarbij het jaartal 1925 toen het Ald Weishoès een hofstructuur kreeg. In de loop der jaren zijn diverse gangen en de binnenhof dichtgemaakt, waardoor het pand zijn logica en veel daglicht verloor. Antares brengt met deze restauratie de oorspronkelijke structuur van het pand terug. Daarbij gaat bijzondere aandacht uit naar de voorgevel uit 1611 die tijdens de verbouwing in 1925 - 1927 gehandhaafd is gebleven. Het voegwerk wordt vernieuwd, kozijnen worden geschilderd en mergel ornamenten worden vervangen. De gemeenschapsfunctie die het pand al sinds de jaren '60 van de vorige eeuw had, blijft bestaan. Daarnaast worden er studentenkamers en een hostel in het pand gerealiseerd. Als Stadsherberg Ald Weishoès wordt het pand weer ‘ein thoés boeteshoés’ (een thuis buitenshuis) voor inwoners van Venlo, verenigingen, studenten, gasten en toeristen.